Toelating en intakeprocedure

 
Logo
 
 
 


 

Eindpresentaties door de laureaten van de opleiding

2006 - 2010

 

De presentaties hadden plaats op 2 oktober 2010 in het prachtige kader van de Oude Abdij van Kortenberg. Zeven van onze afgestudeerden brachten er als vrucht van hun vierenhalf jaren intensieve opleiding de presentatie van hun eindwerk. En ze deden dat met brio voor het talrijk opgekomen publiek, met als hoogtepunt de plechtige overhandiging van hun diploma's. Met dankbaarheid en niet gespeend van enige trots mogen we terugkijken naar deze bijzonder geslaagde en boeiende dag.
Hierna een overzicht van de thema's die gebracht werden.

Eenzaamheid.
Een transpersoonlijke benadering van een existentieel thema.

Kristel De Smedt
Chronische pijn.
Van pijn begrijpen naar een efficiënt pijnbestrijdingsplan. Een transpersoonlijke visie.
Marleen Bogaert

De dans van geboorte en sterven.
Mijn bewustwordingsproces door geboorte en sterven op fysiek, psychologisch en spiritueel vlak.

Karin Francken
Alcoholisme.
De weg naar herstel als volwassen kind van een alcoholist.
Diane Goossens
Bij jezelf gaan wonen…
De zielenroep op een kinderkankerafdeling.
Nancy Huybrechts
Van lijden naar transformatief leiderschap.
Mijn ontpoppen tot transformationeel coach.
Nadine Dernaucourt
Van chaos naar verbinding. Helena Vanden Bergh

 

Welkomstwoord uitgesproken door de voorzitter


Geacht publiek,

Mede namens mijn collega’s heb ik de eer om deze feestelijke bijeenkomst officieel te openen.

Er staat vandaag heel wat op het programma en het zal dus een drukke dag worden. Zoals u op het dagprogramma kon lezen, brengen zeven laureaten de presentatie van hun inmiddels goedgekeurde eindwerk, met als bekroning straks de overhandiging van hun diploma. We wensen hen nu al van harte een schitterend succes toe!

Elk van hen voelt zich wellicht zowat voor een vuurpeloton staan, of wat zachter gezegd, ze worden in de leeuwenkuil gegooid. Verwacht van hen geen hoogdravende retoriek – daar bestaan andere opleidingen voor. En mediatraining hebben ze al evenmin genoten. Neen, ieder van hen zal het beste van zichzelf komen geven op een hen eigen authentieke manier. Trouwens, ik ben niet geneigd te geloven dat ze met zulke training zouden gediend zijn geweest, het zou hen alleen maar afleiden van het inhoudelijke van hun boodschap.

Hun presentatie vormt de neerslag van noest werk gedurende de afgelopen zes maanden, een grote uitdaging met vanzelfsprekend de onvermijdelijke ups en downs. En vandaag haalt die uitdaging eindelijk de opluchtende deadline. Op een bepaalde manier staan ze er samen voor, in die zin dat ze gedurende de voorbereiding een hecht blok hebben gevormd: ze waren elkaar heel veel tot steun. En ook die innige verbinding, zo eigen aan hun opleidingsgroep, siert hen.

Zoals gezegd brengen ze de inhoudelijke neerslag van hun eindwerk als de bekroning van hun vierenhalfjarige opleiding. Laten we ons goed realiseren dat het geen eenvoudige opdracht is om binnen het tijdbestek van goed een half uur een coherente samenvatting te brengen van een eindwerk, want dat betekent tal van keuzen maken, comprimeren en heel veel schrappen. Onvermijdelijk doet dat inhoudelijk altijd tekort aan het omvattende eindwerk zelf. Daarom kunnen ze alleen maar de kern ervan neerzetten.

Al onze laureaten hebben zich bij de keuze van hun thesis laten leiden door een onderwerp dat hen vanuit hun persoonlijke beleving na aan het hart ligt. Verwacht hier dus geen academische uiteenzettingen, neen, het zijn stuk voor stuk thema’s die in hun leven een cruciale rol speelden en nog steeds spelen. Hoogstpersoonlijke thema’s dus die ze doorleefd hebben en waarmee ze zich helemaal konden identificeren, maar die niettemin door ons als toehoorders, zullen herkenbaar zijn in het dagdagelijkse leven. Alleen, voor hen zijn het highlights.

En inderdaad letterlijke hooglichten, vermits ze gerelateerd zijn aan diepgaande persoonlijke processen van bewustwording die ze gedurende de opleiding doorliepen. Of, zoals de volksmond zegt, zaken die ze in zichzelf zijn tegengekomen. En dat is niet eens zo’n slechte uitdrukking indien “tegengekomen zijn” betekent “ontdekt hebben”. En het zal geen wonder heten dat juist deze ontdekkingen betrekking hebben op onbewust gebleven kernkwaliteiten, op slapende talenten die in de loop van de opleiding hoe langer hoe meer aan het licht kwamen, voeding kregen en nu getransformeerd werden tot unieke therapeutische kwaliteiten die ze met kennis van zaken ten dienste kunnen stellen van anderen. En daarvan zullen ze vandaag elk op hun manier getuigenis afleggen. En laat het ons niet ontgaan dat ze hier op een onbevangen manier hun diepste zielenroerselen blootleggen door belevingen en kwetsbaarheden te delen, zaken die in deze nuchtere wereld vaak schaamte opwekken of waarop niet zelden een taboe bestaat.

Laten ze zich in deze uitdaging gesteund weten door het talrijke publiek, onder wie vele supporters met onder andere talrijke afgestudeerden, die wellicht zullen terugblikken naar de spanning die ze destijds voelden toen ze voor dezelfde uitdaging stonden. Maar ook verwelkomen we vele studenten in opleiding, hier in het publiek aanwezig. Enerzijds komen ze collegiale support bieden - waarvoor namens onze laureaten hartelijk dank -, maar anderzijds krijgen ze meteen een voorproefje van datgene waarnaar ze gestadig toeleven. Binnen enkele jaren zullen zij inderdaad de fakkel overnemen.

Hoe dan ook, beste laureaten, ik ben ervan overtuigd dat de talrijke toehoorders, zonder enig onderscheid, voor jullie een hart onder de riem zullen betekenen.

In naam van onze sprekers durf ik nu al naar het talrijke publiek toe uit te spreken: dank u wel. En aan onze laureaten zelf: veel succes gewenst!

Ik dank u voor uw aandacht.