|
Eindpresentaties
door de laureaten van de opleiding
2006
- 2010
De
presentaties hadden plaats op 2 oktober 2010 in het prachtige kader
van de Oude Abdij van Kortenberg. Zeven van onze afgestudeerden
brachten er als vrucht van hun vierenhalf jaren intensieve opleiding
de presentatie van hun eindwerk. En ze deden dat met brio voor het
talrijk opgekomen publiek, met als hoogtepunt de plechtige overhandiging
van hun diploma's. Met dankbaarheid en niet gespeend van enige trots
mogen we terugkijken naar deze bijzonder geslaagde en boeiende dag.
Hierna een overzicht van de thema's die gebracht werden.
Eenzaamheid.
Een
transpersoonlijke benadering van een existentieel thema. |
Kristel
De Smedt |
Chronische
pijn.
Van pijn begrijpen naar een efficiënt pijnbestrijdingsplan.
Een transpersoonlijke visie. |
Marleen
Bogaert |
De
dans van geboorte en sterven.
Mijn bewustwordingsproces door geboorte en sterven op
fysiek, psychologisch en spiritueel vlak. |
Karin
Francken |
Alcoholisme.
De weg naar herstel als volwassen kind van een alcoholist.
|
Diane
Goossens |
Bij
jezelf gaan wonen…
De zielenroep op een kinderkankerafdeling. |
Nancy
Huybrechts |
Van
lijden naar transformatief leiderschap.
Mijn ontpoppen tot transformationeel coach. |
Nadine
Dernaucourt |
| Van
chaos naar verbinding. |
Helena
Vanden Bergh |
Welkomstwoord
uitgesproken door de voorzitter
Geacht publiek,
Mede
namens mijn collega’s heb ik de eer om deze feestelijke bijeenkomst
officieel te openen.
Er
staat vandaag heel wat op het programma en het zal dus een drukke
dag worden. Zoals u op het dagprogramma kon lezen, brengen zeven
laureaten de presentatie van hun inmiddels goedgekeurde eindwerk,
met als bekroning straks de overhandiging van hun diploma. We wensen
hen nu al van harte een schitterend succes toe!
Elk
van hen voelt zich wellicht zowat voor een vuurpeloton staan, of
wat zachter gezegd, ze worden in de leeuwenkuil gegooid. Verwacht
van hen geen hoogdravende retoriek – daar bestaan andere opleidingen
voor. En mediatraining hebben ze al evenmin genoten. Neen, ieder
van hen zal het beste van zichzelf komen geven op een hen eigen
authentieke manier. Trouwens, ik ben niet geneigd te geloven dat
ze met zulke training zouden gediend zijn geweest, het zou hen alleen
maar afleiden van het inhoudelijke van hun boodschap.
Hun
presentatie vormt de neerslag van noest werk gedurende de afgelopen
zes maanden, een grote uitdaging met vanzelfsprekend de onvermijdelijke
ups en downs. En vandaag haalt die uitdaging eindelijk de opluchtende
deadline. Op een bepaalde manier staan ze er samen voor, in die
zin dat ze gedurende de voorbereiding een hecht blok hebben gevormd:
ze waren elkaar heel veel tot steun. En ook die innige verbinding,
zo eigen aan hun opleidingsgroep, siert hen.
Zoals
gezegd brengen ze de inhoudelijke neerslag van hun eindwerk als
de bekroning van hun vierenhalfjarige opleiding. Laten we ons goed
realiseren dat het geen eenvoudige opdracht is om binnen het tijdbestek
van goed een half uur een coherente samenvatting te brengen van
een eindwerk, want dat betekent tal van keuzen maken, comprimeren
en heel veel schrappen. Onvermijdelijk doet dat inhoudelijk altijd
tekort aan het omvattende eindwerk zelf. Daarom kunnen ze alleen
maar de kern ervan neerzetten.
Al
onze laureaten hebben zich bij de keuze van hun thesis laten leiden
door een onderwerp dat hen vanuit hun persoonlijke beleving na aan
het hart ligt. Verwacht hier dus geen academische uiteenzettingen,
neen, het zijn stuk voor stuk thema’s die in hun
leven een cruciale rol speelden en nog steeds spelen. Hoogstpersoonlijke
thema’s dus die ze doorleefd hebben en waarmee ze zich helemaal
konden identificeren, maar die niettemin door ons als toehoorders,
zullen herkenbaar zijn in het dagdagelijkse leven. Alleen, voor
hen zijn het highlights.
En
inderdaad letterlijke hooglichten, vermits ze gerelateerd zijn aan
diepgaande persoonlijke processen van bewustwording die ze gedurende
de opleiding doorliepen. Of, zoals de volksmond zegt, zaken die
ze in zichzelf zijn tegengekomen. En dat is niet eens zo’n
slechte uitdrukking indien “tegengekomen zijn” betekent
“ontdekt hebben”. En het zal geen wonder heten dat juist
deze ontdekkingen betrekking hebben op onbewust gebleven kernkwaliteiten,
op slapende talenten die in de loop van de opleiding hoe langer
hoe meer aan het licht kwamen, voeding kregen en nu getransformeerd
werden tot unieke therapeutische kwaliteiten die ze met kennis van
zaken ten dienste kunnen stellen van anderen. En daarvan zullen
ze vandaag elk op hun manier getuigenis afleggen. En laat het ons
niet ontgaan dat ze hier op een onbevangen manier hun diepste zielenroerselen
blootleggen door belevingen en kwetsbaarheden te delen, zaken die
in deze nuchtere wereld vaak schaamte opwekken of waarop niet zelden
een taboe bestaat.
Laten
ze zich in deze uitdaging gesteund weten door het talrijke publiek,
onder wie vele supporters met onder andere talrijke afgestudeerden,
die wellicht zullen terugblikken naar de spanning die ze destijds
voelden toen ze voor dezelfde uitdaging stonden. Maar ook verwelkomen
we vele studenten in opleiding, hier in het publiek aanwezig. Enerzijds
komen ze collegiale support bieden - waarvoor namens onze laureaten
hartelijk dank -, maar anderzijds krijgen ze meteen een voorproefje
van datgene waarnaar ze gestadig toeleven. Binnen enkele jaren zullen
zij inderdaad de fakkel overnemen.
Hoe
dan ook, beste laureaten, ik ben ervan overtuigd dat de talrijke
toehoorders, zonder enig onderscheid, voor jullie een hart onder
de riem zullen betekenen.
In
naam van onze sprekers durf ik nu al naar het talrijke publiek toe
uit te spreken: dank u wel. En aan onze laureaten zelf: veel succes
gewenst!
Ik
dank u voor uw aandacht.
|